Nur rdzawoszyi (łac. Gavia stellata, ang. Red-throated Diver, niem. Sterntaucher, hiszp. Colimbo chico

-- Głos nura rdzawoszyjego --

Wygląd. Nur rdzawoszyi jest najmniejszym przedstawicielem z rodziny nurów. Długość jego ciała wynosi od 53 do 69 cm. Rozpiętość skrzydeł od 106 do 116 cm. W upierzeniu godowym rdzawy przód szyi (z daleka może wyglądać czarno). Reszta ciała ma ciemno-brązową barwę. W upierzeniu zimowym podobny do nura czarnoszyjego, różni się lekkim zagięciem dzioba ku górze oraz delikatnymi białawymi punktami na grzbiecie (cały jaśniejszy, szczególnie na głowie brak ostrej granicy miedzy wierzchem a bokami). Samice są zwykle większe od samców, a ich głowy i dzioby są bardziej masywne. Ich ciało jest zaprojektowane do pływania - krótkie, mocne nogi, umieszczone z tyłu korpusu, tak by ułatwiały nurkowanie. Nogi nurów, tak pomocne w wodzie na lądzie czynią te ptaki niezdarnymi. Trzy przednie palce są krótkie i połączone razem błoną.



W szacie spoczynkowej

Środowisko naturalne. Występuje w rejonie arktycznym (Grenlandia), na Alasce i w Kanadzie. Zimuje na północnych wybrzeżach Atlantyku i Pacyfiku. Sporadycznie spotykany również w Polsce, Azji, a także nad brzegami Morza Śródziemnego. Jego występowanie jest ściśle związane ze środowiskiem wodnym. Bardzo rzadko spotykany na obszarach znacznie oddalonych od wody. Najczęściej osiedla się na bagnistym terenie, lub podmokłych polach. W zimę często przenosi się na osłonięte brzegi dużych zbiorników śródlądowych.

Pożywienie. Jego dieta składa się głównie z małych i średnich ryb, nie stroni jednak od żab i większych owadów. Nur po schwyceniu swojej ofiary pod wodą, natychmiast ją połyka, przed wypłynięciem. Do ciekawostek należy dodać, że w przeciwieństwie do swych krewnych, często zdarza im się żerować poza własnymi, rodzinnymi akwenami.

Zachowanie i cechy gatunku. Charakterystyczną cechą gatunku jest wysokie unoszenie skrzydeł podczas lotu. Amplituda wychylenia skrzydła nura rdzawoszyjego jest największą w rodzinie nurów. Dzięki temu są bardzo zwinne w powietrzu i jako jedyne z rodziny potrafią unieść się bezpośrednio z wody do lotu, a także wylądować w jednym punkcie. Potafią również unieść się do lotu z prosto z ziemi, co dla innych gatunków nurów jest niemożliwe. Na lądzie natomiast nury poruszają się bardzo niezgrabnie, toteż rzadko można je spotkać poza wodą. Nie oznacza to bynajmniej, że stronią od wędrówek - wręcz przeciwnie. Niepokojone potrafią odbywać długie wędrówki z młodym wzdłuż wybrzeży.

Głos jest bardzo donośny i można go usłyszeć z dużej odległości. Wydawany jest zarówno przez samca jak i samicę - na przemian. Jest informacją dla innych ptaków o zajmowanym przez parę terytorium. Nury rdzawoszyje podobnie jak reszta przedstawicieli ich rodziny mają wiele rytualnych zachowań, służących głównie do kojarzenia się w pary. Zaloty najczęściej odbywają się w wodzie.

Rozród i gniazda. Gniazda są budowane z roślinności wodnej i są ulokowane najczęściej na podmokłych terenach, bagnistych brzegach, wśród trzcin i przybrzeżnych zarośli. Samica składa dwa jaja koloru brązowo-oliwkowego. Po okresie od 25 do 30 dni wykluwają się młode. Mniej więcej po 50 dniach od wyklucia młode nury opuszczają gniazdo.



Nur białodzioby (Gavia adamsii, ang. White-billed Diver, niem. Gelbschnabel Eisentaucher, hiszp. Colimbo de Adams)

Wygląd. Średnia długość ciała wynosi około 83 cm. Letnie upierzenie nura białodziobego jest niemal identyczne z upierzeniem jego krewniaka - nura lodowca. W upierzeniu godowym grzbiet jednolicie biało plamisty, głowa czarna, szyja w czarne obrączki. W upierzeniu zimowym również wykazuje znaczące podobieństwo do nura lodowca (nieco ciemniejszy z wierzchu), różni się stosunkowo grubym dziobem trzymanym w pozycji poziomej. Kolor dzioba od jasnożółtego, po żółty.



W szacie spoczynkowej

Środowisko naturalne Występuje w rejonie arktycznym Euroazji, spore kolonie można spotkać na Tajmyrze, arktycznych wybrzeżach Alaski i Kanady, gdzie występuje razem ze swym krewnym - nurem lodowcem. W zimę można go spotkać na wybrzeżach Kolumbii i południowo-wschodniej Alaski. Gniazduje na terenach o charakterze północnej tundry, zasiedla okresowo wyspy Kolumbii oraz strefy przybrzeżne oceanów.

Pożywienie. Jego dieta składa się głównie z małych i średnich ryb, jednak w jego jadłospisie pojawiają się też inne, małe organizmy wodne. Nur po schwyceniu swojej ofiary pod wodą, natychmiast ją połyka, przed wypłynięciem.

Zachowanie i cechy gatunku. Zachowania bardzo podobne do innego z gatunku z rodziny nurów - lodowca.

Rozród i gniazda. Gniazda są budowane z roślinności wodnej i są ulokowane najczęściej na podmokłych i bagnistych terenach, tuż przy brzegu. Osiedla się także na wyspach, gdzie tworzy większe skupiska. Samica składa dwa brązowe jaja.

Wyszukał i przełożył z angielskiego - AreK


Komentarze:

TAURUS
Ładna praca - moje gratulacje .
AreK
Niby za komplementy się nie dziękuję, więc napiszę tylko, że miło wiedzieć, że ktoś docenia mój wkład. To niezła motywacja na przyszłość. Pozdrawiam - AreK
Rysio
Piękne ptaszyska. Szczególnie białodzioby. Jak z żurnala. Widuję nury od czasu do czasu ale są to dla mnie ogólnie "nury". Spróbuję je teraz porozróżniać:-)

Komentować mogą wyłącznie zarejestrowani użytkownicy